सजी नवेली
      संग सखी सहेली
                     मुखुर हंसी ।

मंडप छाए
          मंगल गीत गाएं
                     पाएं आशीष।

कन्या दान
        पितृ कर महान
                      बना संबंध।


छोड़ बाबुल
    चली पिया मिलन
                     देहरी छूटी।

संग सपन
        भर उर उमंग
                  चली थिरक ।

जान अपना
       संग चली विदेश
                     सुन आदेश ।

नयन नीर
           सुता मन अधीर
                      माता विकल।

साथी समझ
         समाई पिया मन
                       सात जनम।

सुख  की चाह
             आई पिया सदन
                          भर सुहाग।





कीर्ति चौरसिया
जबलपुर मध्यप्रदेश